Τουρκία:Βαθύ Κράτος,Γκλάντιο, Κontrgerilla, Σουσουρλούκ, Εργκένεκον -3 | TURKISH GREEK NEWS-Yunanistan Haberleri,Τουρκικά Νέα,Τουρκικές ειδήσεις,Ελληνοτουρκικές ειδήσεις,Türk-Yunan Haberleri

Τουρκία:Βαθύ Κράτος,Γκλάντιο, Κontrgerilla, Σουσουρλούκ, Εργκένεκον -3

Εργκενεκόν (οργάνωση)

"Εργκενεκόν" (Ergenekon) είναι το όνομα που δόθηκε σε μια παράνομη οργάνωση Κεμαλιστών ακροδεξιών στην Τουρκία, οι οποίοι έχουν δεσμούς με μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων και των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας. Η ομάδα αυτή κατηγορείται για τρομοκρατία στην Τουρκία. Πήρε το όνομα Εργκενεκόν από ένα μυθικό τόπο που εντοπίζεται στις απρόσιτες κοιλάδες των Βουνών Αλτάι (Altay).

Η ατζέντα της έχει ποικιλοτρόπως περιγραφεί σαν Ευρασιανιστική (Eurasianist) και απομονωτιστική. Οι υποστηρικτές της θεωρούν τους εαυτούς τους υπερασπιστές του κοσμικού κράτους και της εθνικής κυριαρχίας. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η διεκδίκηση της οργάνωσης για νομιμότητα έγκειται στο ότι υποτίθεται πως προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα, τα οποία οι υποστηρικτές πιστεύουν ότι δεν είναι συμβατά με την κυριαρχία της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚP), και ότι πλήττονται από τις υποτιθέμενες παραχωρήσεις της Τουρκίας στη Δύση. Στην Τουρκία, οι επεκτάσεις του κράτους -το κατεστημένο- που θεωρούνται υπεύθυνες για αυτό αναφέρονται ως το "βαθύ κράτος". Η ύπαρξη του "βαθέος κράτους" επιβεβαιώθηκε στην τουρκική κοινή γνώμη μετά το σκάνδαλο του Σουσουρλούκ το 1996. Φερόμενα μέλη έχουν κατηγορηθεί για συνωμοσία υποκίνησης ταραχών, μεταξύ άλλων δολοφονώντας διανοούμενους, πολιτικούς, δικαστές, στρατιωτικούς υπαλλήλους, και θρησκευτικούς ηγέτες, με απώτερο σκοπό την ανατροπή της κατεστημένης κυβέρνησης με ένα πραξικόπημα που είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα το 2009. Αυτό ήταν επακόλουθο ισχυρισμών που είχαν δημοσιευτεί στο τουρκικό εβδομαδιαίο περιοδικό Νοκτά (Nokta), ότι αρκετά αποτυχημένα πραξικοπήματα με τον ίδιο σκοπό είχαν σχεδιαστεί πριν μερικά χρόνια. Το πλησιέστερο κίνητρο πίσω από αυτές τις παραπλανητικές δραστηριότητες λέγεται ότι ήταν να πληγεί η αξιοπιστία του Κόμματος Δικαιοσύνη και Ανάπτυξης και να εκτροχιαστεί η διαδικασία προσχώρησης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Τουρκία έχει ήδη βιώσει τέσσερα "επιτυχή" πραξικοπήματα από το 1950 όπου διεξήχθησαν οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές. Κατά το πρώτο πραξικόπημα το 1960, η χούντα εκτέλεσε τον πρώτο δημοκρατικά εκλεγμένο πρωθυπουργό της χώρας, Αντνάν Μεντερές (Adnan Menderes) και δύο από τους υπουργούς του. Υπήρξαν και άλλα πραξικοπήματα το 1971, το 1980 και το 1997, με πολυάριθμες επιπλέον απόπειρες "μη-επιτυχών" πραξικοπημάτων όλα αυτά τα χρόνια.

Το modus operandi της Εργκενεκόν έχει συγκριθεί με το τουρκικό παρακλάδι της Επιχείρησης Γκλάντιο (Gladio), το Κontrgerilla. Έχει ειπωθεί ότι τα άτομα που απαρτίζουν το "βαθύ κράτος" είναι μέλη, ή χρησιμοποιούν, αυτή τη μυστική οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου για να αναχαιτίσει τον κομμουνισμό. Επιπλέον, η Εργκενεκόν είναι, σύμφωνα με ισχυρισμούς, ένα παράγωγο του Κontrgerilla.

Πάνω από εκατό άτομα, συμπεριλαμβανομένων αρκετών στρατηγών, κομματικών στελεχών, και ενός πρώην γενικού γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, έχουν τεθεί υπό κράτηση ή ανακριθεί από τον Ιούλιο του 2008. Οι ακροάσεις ξεκίνησαν στις 20 Οκτωβρίου 2008, και αναμένεται να συνεχίσουν για πάνω από ένα χρόνο.

Σχολιαστές στον τουρκικό τύπο έχουν αποκαλέσει την Εργκενεκόν "υπόθεση του αιώνα".

Τι είναι η Εργκενεκόν;

Μία οργάνωση με το όνομα "Εργκενεκόν" συζητιέται από τότε που ξέσπασε το σκάνδαλο Σουσουρλούκ, το οποίο αποκάλυψε μια παρόμοια συμμορία. Ωστόσο, λέγεται ότι η Εργκενεκόν έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές από τότε. Το πρώτο άτομο που μίλησε δημόσια σχετικά με την οργάνωση ήταν ο πρώην αξιωματικός του ναυτικού Ερόλ Μουτερτζιμλέρ (Erol Mütercimler), ο οποίος δήλωσε το 1997:

"Είναι πάνω από το Γενικό Επιτελείο, την MİT και τον πρωθυπουργό. Υπάρχουν στρατηγοί, αρχηγοί αστυνομικών διευθύνσεων, και επιχειρηματίες σε αυτή την οργάνωση."

"Ορίζοντάς την ως μια συμμορία είναι υπεραπλούστευση. Τι είναι μια συμμορία; Είναι η εμπλοκή ενός αριθμού ατόμων σε παράνομες δραστηριότητες. Δεν μπορεί να ορίσει κανείς την Εργκενεκόν ως συμμορία. Είναι μέρος μιας μεγάλης οργάνωσης. Ο Αλπαρσλάν Τουρκές (Alparslan Türkeş) και ο (πρώην στρατηγός) Τουργκούτ Σουνάλπ (Turgut Sunalp) ήταν μέλη της Εργκενεκόν."

"Μιας και έχω εργαστεί για το κράτος για πολλά χρόνια, γνωρίζω πως για να σχηματίσει κανείς μια τέτοια οργάνωση απαιτείται ένα μεγάλο κεφάλαιο. Δεν ήταν εύκολο να ιδρυθεί μια οργάνωση σαν την Εργκενεκόν. Πρώτα απ' όλα, χρειάζεται πολύ προσωπικό. Έχει ανάγκη επιχειρηματίες και ενδεχομένως εμπόρους ναρκωτικών."

Ο Μουτερτζιμλέρ δήλωσε ότι άκουσε για την ύπαρξη της αρχικής οργάνωσης από τον πρώην στρατηγό Μεμντούχ Ουνλουτούρκ (Memduh Ünlütürk), ο οποίος συμμετείχε στις αντικομμουνιστικές ανακρίσεις του Ζιβερμπέι μετά το πραξικόπημα του 1971. Ο υποστράτηγος Ουνλουτούρκ είπε στον Μουτερτζιμλέρ ότι η Εργκενεκόν ιδρύθηκε με την υποστήριξη της CIA και του Πενταγώνου. Ο Μουτερτζιμλέρ τέθηκε υπό κράτηση κατά τη διάρκεια της έρευνας της Εργκενεκόν για ανάκριση, πριν αφεθεί ελεύθερος.

Ο Μουτερτζιμλέρ και άλλοι, ωστόσο, έκαναν μια διάκριση μεταξύ της σημερινής Εργκενεκόν και της αρχικής, την οποία εξισώνουν με το Κontrgerilla: το τουρκικό παρακλάδι της Επιχείρησης Γκλάντιο. Η σημερινή Εργκενεκόν λέγεται ότι είναι μια "σκλήθρα" από την παλιά. Το άτομο, του οποίου η κατάθεση συνέβαλε περισσότερο στο κατηγορητήριο, ο Τουντζάι Γκιουνέι (Tuncay Güney), περιέγραψε την Εργκενεκόν σα μια χούντα που είχε σχέσεις με την Τούρκικη Οργάνωση Αντίσταση (τουρκ: Türk Mukavemet Teşkilatı, TMT) η οποία λειτουργούσε στη Βόρεια Κύπρο: η TMT ιδρύθηκε από ιδρυτικά μέλη του Κontrgerilla. Ο πρώην πρόεδρος της Βόρειας Κύπρου Ραούφ Ντενκτάς (Rauf Denktaş) αρνήθηκε οποιαδήποτε σύνδεση της TMT με την Εργκανεκόν.

Άλλη μια θέση είναι, ότι ενώ κάποιοι από τους υπόπτους μπορεί να είναι ένοχοι για κάτι, δεν υπάρχει κάποια οργάνωση που να συμμετέχουν όλοι, και το μόνο πράγμα που έχουν κοινό είναι η αντίθεσή τους με το AKP. Υπάρχουν επίσης ισχυρισμοί ότι η ατζέντα της Εργκενεκόν είναι σύμφωνη με την πολιτική του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας (NSC), που εκπονήθηκε στο άκρως απόρρητο "Κόκκινο Βιβλίο" (το Έγγραφο για την Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας).

Ένας απολογισμός για τον Μουτερτζιμλέρ αναφερόταν επίσης στο πρώτο βιβλίο για την υπόθεση, το Εργκενεκόν (1997) των Τζαν Ντουντάρ (Can Dündar) και Τζελάλ Καζνταγλί (Celal Kazdağlı). Σε ένα άρθρο για τη Μιλιγιέτ (τουρκ.: Milliyet), ο Ντουντάρ παρομοιάζει την Εργκενεκόν με τη συμμορία του Σουσουρλούκ και το Κontrgerilla: τις άλλες δύο μυστικές ομάδες. Λέει ότι η συμμορία του Σουσουρλούκ είχε μεγαλύτερη χρηματοδότηση και ότι η έρευνά της είχε μεγαλύτερη λαϊκή υποστήριξη. Ο Ντουντάρ ανέφερε επίσης ότι η Εργκενεκόν διαφοροποιείται από το Κontrgerilla, στο ότι η πρώτη κλίνει προς τη Ρωσία, ενώ το τελευταίο προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ισχυρισμοί για τη συγγένεια της Εργκενεκόν με την Ευρασία υποστηρίζονται από τις δηλώσεις του επικεφαλή δικηγόρου του κινήματος Αλεξάντρ Ντούγκιν (Aleksandr Dugin), που αποκάλεσε την Εργκενεκόν "φιλορωσική ομάδα". Δήλωσε ότι ήξερε σχεδόν όλους τους υπόπτους, και τους επαίνεσε για τη συσπείρωση δεξιών και αριστερών (δηλαδή, των αντιπάλων του φιλοδυτικού κατεστημένου κόμματος, AKP) κάτω από τη σημαία του νεο-Κεμαλισμού. Μια χαρακτηριστική εκδήλωση αυτών των προσπαθειών ενάντια στο AKP είναι τα Συλλαλητήρια της Δημοκρατίας του 2007, υπό την αρχηγία του Σενέρ Ερουϊγκούρ (Şener Eruygur). Η συμμαχία μεταξύ αριστερών και δεξιών (όπου το ονομαστικά αριστερό CHP έκλινε προς το MHP) επισημάνθηκε από ορισμένους παρατηρητές στον τουρκικό τύπο πριν από την έρευνα.

Ο πρόεδρος της επιτροπής του Σουσουρλούκ Μεχμέτ Ελκατμίς (Mehmet Elkatmış) δήλωσε ότι οι συμμορίες του Σουσουρλούκ και της Εγκενεκόν είναι πανομοιότυπες εκτός από το όνομα. Υποστήριξε ότι οι αριστεροί δεν είναι υποστηρικτές της έρευνας Εργκενεκόν λόγω των αποκαλύψεων ότι πολλά εγκλήματα, που προηγουμένως φέρονταν να έχουν πραγματοποιηθεί από θρησκευτικούς φονταμενταλιστές, προβάλλονται τώρα σα παραπλανητικές ενέργειες. Ένας σημαντικός πρώην πράκτορας πληροφοριών, ο Μαχίρ Καϊνάκ (Mahir Kaynak), ισχυρίζεται ότι συμβαίνει το αντίθετο και η Εργκενεκόν είναι στον αντίποδα του Σουσουρλούκ: η πρώτη είναι κυρίως στρατιωτική, ενώ το τελευταίο ήταν μια παραστρατιωτική συμμορία που είχε στηθεί ενάντια στο στρατό. Ο Σαμίλ Ταϊβάρ (Şamil Tayyar) της εφημερίδας Σταρ (Star), που έχει γράψει βιβλία για την Εργκενεκόν, αναφέρει ότι η Εργκενεκόν δεν είναι συνέχεια του Σουσουρλούκ, αλλά της χούντας της 9ης Μαρτίου του πραξικοπήματος του 1971.

Ο πρώην διευθυντής της Υπηρεσίας για το Λαθρεμπόριο και το Οργανωμένο Έγκλημα της Αστυνομικής Διεύθυνσης της Ισταμπούλ (τουρκ.: Organize Suçlar Şubesi) δήλωσε ότι η σημερινή Εργκενεκόν είναι η στρατιωτική πτέρυγα της συμμορίας του Σουσουρλούκ.

Όταν η ρώσικη εφημερίδα Κομμερσάντ (Kommersant) δήλωσε ότι ο Ντούγκιν ήταν ο εγκέφαλος πίσω από την Εργκενεκόν, ο Ντούγκιν απάντησε ότι δεν είχε πάρει μέρος σε παράνομες δραστηριότητες, αλλά και ότι δε βλέπει, πού είναι το έγκλημα να συμμερίζονται το όραμά τους για το μέλλον της Τουρκίας -ελεύθερη από την επιρροή του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Περιντσέκ (Perinçek) συμμετείχε στα συνέδρια του Κόμματος της Ευρασίας του Ντούγκιν από το 1996 (πριν τη προσχώρηση του Ντούγκιν). Ο Περιντσέκ ισχυρίζεται ότι είναι ο ιδεολόγος του κόμματος, και ότι έχει επηρεάσει το Κόμμα της Ευρασίας, αντί να είναι ο ίδιος υπό την επιρροή του κόμματος.

Δομή

Βάση εγγράφων που συνέταξε ένας από τους εισαγγελείς, ένα άρθρο της Σαμπάχ (Sabah) αναφέρει ότι η οργάνωση αποτελείται από έξι πυρήνες με το ακόλουθο προσωπικό:

 Σύνδεσμοι μυστικών πυρήνων και πυρήνων πολιτών. Βελί Κιουτσούκ (Veli Küçük) και Μουζαφέρ Τεκίν (Muzaffer Tekin).

 Παρασκηνιακοί: Μ. Ζεκεριγιά Οζτούρκ (M. Zekeriya Öztürk), Κεμάλ Κεριντσίζ (Kemal Kerinçsiz), Ισμαΐλ Γιλντίζ (İsmail Yıldız), και Ερκούτ Ερσόι (Erkut Ersoy).

 Επικεφαλής των ΜΚΟ: Σεβγκί Ερενερόλ (Sevgi Erenerol), Κεμάλ Κεριντσίζ (βοηθός).

 Επικεφαλής του Τμήματος Θεωρίας, Προπαγάνδας, και Παραπληροφόρησης: Ντογού Περιντσέκ (Doğu Perinçek).

 Επικεφαλής δομής της μαφίας: Βελί Κιουτσούκ, Μουζαφέρ Τεκίν (βοηθός).

 Υπόγειες επαφές: Αλί Γιασάκ (Ali Yasak), Σαμί Χοστάν (Sami Hoştan), Σεμίχ Τουφάν Γκιουλαλτάι (Semih Tufan Gülaltay), και Σεντάτ Πεκέρ (Sedat Peker).

 Επικεφαλείς τρομοκρατικών οργανώσεων: Βελί Κιουτσούκ και Ντογού Περιντσέκ.

 Δομή πανεπιστημίων: Κεμάλ Γιαλτσίν Αλεμντάρογλου (Kemal Yalçın Alemdaroğlu), Εμίν Γκιουρσές (Emin Gürses), Χαμπίμπ Ουμίτ Σαγίν (Habib Ümit Sayın).

 Επικεφαλής έρευνας και συλλογής πληροφοριών: Μεχμέτ Ζεκεριγιά Οζτούρκ (Mehmet Zekeriya Öztürk).

 Επικεφαλείς δικαστικού κλάδου: Κεμάλ Κεριντσίζ, Φουάτ Τουργκούτ (Fuat Turgut), και Νουσρέτ Σενέμ (Nusret Senem).

Από αυτούς, μόνο η δομή του τμήματος της "Θεωρίας" έχει αποκαλυφθεί από το Σεπτέμβριο του 2008.

Παρά τη φαινομενικά υψηλή θέση του Βελί Κιουτσούκ στην οργάνωση -κάποιοι τον έχουν αποκαλέσει ακόμα και αρχηγό- ο Σαμίλ Ταϊγιάρ (Şamil Tayyar) της εφημερίδας Σταρ αναφέρει ότι ο Κιουτσούκ δεν ανήκει "ούτε στους δέκα πρώτους". Η ταυτότητα του "νούμερο ένα" μέλους έχει αποκαλυφθεί στις εισαγγελικές αρχές από την MİT, αλλά δε θα δημοσιοποιηθεί. Κάποιοι δημοσιογράφοι έκαναν αντικρουόμενες εικασίες σχετικά με το ποιος μπορεί να είναι, αλλά δεν ονομάζουν ανοιχτά κανέναν λόγω έλλειψης συγκεκριμένων αποδεικτικών στοιχείων. Λέγεται ότι η κορυφαία θέση κατέχεται για περίοδο έξι μηνών από έναν εν ενεργεία αξιωματικό του στρατού. Επιλέγοντας ενεργούς αξιωματικούς, η ομάδα διατηρεί επαφές με το καθεστώς. Ένας από τους κύριους υπόπτους, ο Τουντζάι Γκιουνέι, δηλώνει ότι η ταυτότητα του ηγέτη μπορεί να βρεθεί εντοπίζοντας το χρηματοδότη -που μέχρι τώρα παραμένει άγνωστος- του δικτύου.

Όνομα

Δύο εξηγήσεις υπάρχουν σχετικά με τη γένεση του ονόματος της οργάνωσης, που χρησιμοποιείται από υποτιθέμενα μέλη και αναφέρεται σε αρκετά από τα έγγραφά της. Η πρώτη είναι ότι το όνομα προέρχεται από το μύθο της Εργκενεκόν• ένα μέρος στην Ευρασία, μυθολογικής σημασίας, ιδιαίτερα μεταξύ εθνικιστών (βλ. Αγκάρθα). Μια άλλη υπόθεση είναι ότι η οργάνωση πήρε την επωνυμία της από τον πρώην συνταγματάρχη -και μέντορα του Βελί Κιουτσούκ- Νετζαμπετίν Εργκενεκόν (Necabettin Ergenekon). Ο Εργκενεκόν αποστασιοποιείται από την ομάδα, λέγοντας ότι το όνομά του έχει αμαυρωθεί από τη σύνδεσή του με "τρομοκράτες". Γεννημένος το 1926, στο Ερζουρούμ (Erzurum), σαν Νετζαμπετίν Μπαλτατζί (Necabettin Baltacı), είχε θεωρηθεί ύποπτος από τον αργότερα δολοφονηθέντα κρατικό εισαγγελέα Τζεβάτ Γιουρντακούλ (Cevat Yurdakul), ότι κρυβόταν πίσω από μια σειρά μυστηριωδών θανάτων τη δεκαετία του '70. Ο Μπαλτατζί άλλαξε το όνομά του "κάποια στιγμή κατά τη δεκαετία του '60" για να αποφύγει τη σύγχυση με κάποιο άλλο άτομο με το ίδιο όνομα, πριν συνταξιοδοτηθεί το 1982, σύμφωνα με την εφημερίδα Zaman.

Αποκάλυψη

Αν και η έρευνα ξεκίνησε επίσημα το 2007, η ύπαρξη της οργάνωσης ήταν γνωστή εκ των προτέρων. Τα αρχεία για την Εργκενεκόν ανακαλύφθηκαν αφότου ένας κατάσκοπος με το όνομα Τουντζάι Γκιουνέι τέθηκε υπό κράτηση το Μάρτιο του 2001, για μια ήσσονος σημασίας απάτη. Κάποιοι λένε ότι το έγκλημα ήταν ένα τέχνασμα για να ξεκινήσει η έρευνα. Μια αστυνομική έρευνα της κατοικίας του κατέληξε με έξι σάκους αποδεικτικών στοιχείων, πάνω στα οποία στηρίζεται το κατηγορητήριο.

Ένα μήνα αργότερα, ένας αρθρογράφος που διατηρεί καλές σχέσεις με την κυβέρνηση, ο Φεχμί Κορού (Fehmi Koru), ήταν ο πρώτος που αποκάλυψε την είδηση, με το τυπικό του ψευδώνυμο Ταχά Κιβάντς (Taha Kıvanç). Το άρθρο του ήταν βασισμένο σε μια έκθεση κλειδί για την Εργκενεκόν, γράφτηκε στις 29 Οκτωβρίου 1999, και έφερε τον τίτλο "Εργκενεκόν: Ανάλυση, Δομή, Διαχείριση, και Σχέδιο Ανάπτυξης".

Η κατάθεση του Τουντζάι Γκιουνέι (2001)

Το άτομο, του οποίου οι καταθέσεις στην αστυνομία το 2001 αποτέλεσαν "τη σπονδυλική στήλη του κατηγορητηρίου" ήταν ένας κατάσκοπος με το όνομα Τουντζάι Γκιουνέι, γνωστός και ως "Βαμβάκι" (τουρκ.: İpek). Ο Γκιουνέι πιστεύεται ότι είναι κατώτερος του Μεχμέτ Εϊμούρ, του τότε Τμήματος της Αντιτρομοκρατικής της Κρατικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MİT). Ο Εϊμούρ απαλλάχθηκε και η υπηρεσία του διαλύθηκε το 1997. Η σχέση του Γκιουνέι με την MİT έχει υπάρξει συγκεχυμένο ζήτημα• ο προϊστάμενός του ήταν κάποτε εργαζόμενος στην MİT, ενώ η MİT ισχυρίζεται ότι ο Γκιουνέι δεν ήταν (ειδικότερα, ότι δεν ήταν "καταχωρημένος πληροφοριοδότης") και ότι η MİT τον θεωρούσε ύποπτη φυσιογνωμία.

Υποτίθεται ότι ήταν επιφορτισμένος με τη διείσδυση στην υπηρεσία πληροφοριών της χωροφυλακής, τη JİTEM, και στην Εργκενεκόν το 1992. Ο Γκιουνέι συνελήφθη το 2001 για έκδοση πλαστών αδειών και πινακίδων κυκλοφορίας για πολυτελή αυτοκίνητα. Είναι ακόμη καταδικασμένος ερήμην για το συγκεκριμένο αδίκημα. Δεν έχουν απαγγελθεί εναντίον του κατηγορίες στο πλαίσιο της έρευνας της Εργκενεκόν, και κάποιοι λένε ότι είναι αποτέλεσμα συμφωνίας που έγινε με τις αρχές. Ωστόσο, βρίσκεται υπό καθεστώς έρευνας, και ο κρατικός εισαγγελέας Ζιγιά Χουρσίτ Καραγιούρτ (Ziya Hurşit Karayurt) έχει προτείνει την κλήτευσή του. Το δικαστήριο εξετάζει αν θα συνενώσει την προηγούμενη υπόθεσή του με αυτή για την Εργκενεκόν. Επιπλέον, έχουν κινηθεί νομικές διαδικασίες για την απόκτηση της κατάθεσής του από το εξωτερικό χρησιμοποιώντας την Ιντερπόλ. Ο εισαγγελέας Οζ έχει προετοιμάσει μια λίστα 37 ερωτήσεων για τον Γκιουνέι, ο οποίος δηλώνει ότι θα συνεργαστεί αν η ανάκριση γίνει από την αστυνομία του Καναδά.

Ο Γκιουνέι λέγεται ότι συνδυάζει την πραγματικότητα με τη φαντασία, σπέρνοντας αμφιβολίες για το κατηγορητήριο, για το οποίο ονομάζεται "ύποπτος φυγάς" (τουρκ.: firari şüpheli). Ο Γκιουνέι θεωρείται τόσο σημαντική φυσιογνωμία που αντίπαλες δημοσιογραφικές ομάδες έχουν αρθρογραφήσει πολλάκις κατηγορώντας η μία την άλλη, ότι προσπαθεί να επηρεάσει την κοινή γνώμη αμφισβητώντας την αξιοπιστία του. Λέγεται, ότι κάποιος από τις ομάδες, ο Αϊντίν Ντογάν (Aydın Doğan), κλήθηκε να μη δημοσιεύσει υλικό σχετικά με την Εργκενεκόν από το Βελί Κιουτσούκ, μέσω του Ντογού Περιντσέκ. Το Δεκέμβρη του 2008, ο Γκιουνέι δήλωσε ότι ένας δημοσιογράφος της Χουριγιέτ (Hürriyet) του προσέφερε ένα χρηματικό ποσό για να μη μιλήσει σχετικά με την εφημερίδα, της οποίας ένα από τα ανώτερα μέλη υποτίθεται ότι συμμετέχει στην Εργκενεκόν. Η Χουριγιέτ αρνήθηκε τους ισχυρισμούς.

Η κατάθεση του Ενγκίν Μπαγμπάρς (Engin Bağbars) (2006)

Ο καταδικασμένος ηγέτης μιας συμμορίας ναρκωτικών είκοσι ατόμων, ο Ενγκίν Μπαγμπάρς, έδωσε μια κατάθεση 10.5 ωρών στην αστυνομία σχετικά με την Εργκενεκόν στις 27 Σεπτεμβρίου 2006. Γνώρισε τον ύποπτο της Εργκενεκόν Μουζαφέρ Τεκίν μέσα στο 2005 μέσω ενός ατόμου με το όνομα Γκοκχάν Μπάσογλου (Gökhan Başoğlu), ο οποίος του είπε ότι η συμμορία είχε παρεισφρήσει στην υπηρεσία πληροφοριών και το στρατό, και ότι είχαν βλέψεις να ηγηθούν της αστυνομικής δύναμης. Ο Μπάσογλου πρότεινε επίσης να εισαχθεί ο Μπαγμπάρς στην Ένωση Εθνικών Δυνάμεων (τουρ.: Kuvayı Milliye Derneği). Ο Μπαγμπάρς ισχυρίζεται ότι προετοιμάστηκε να εκτελέσει μια αναδιοργανωτική πράξη παρόμοια με τη δολοφονία του Χραντ Ντινκ (Hrant Dink)• του είχε δοθεί ένα Καλάσνικοφ.

Ο Μπαγμπάρς παίρνει την ευθύνη για το ξεσκέπασμα της Εργκενεκόν. Ειδικοί αναλυτές πληροφοριών άρχισαν να δουλεύουν μετά την κατάθεσή του. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι αυτό συνέβη στις 24 Μαΐου, στο γραφείο του Κρατικού Εισαγγελέα της Ραιδεστού (τουρκ.: Tekirdağ). Ο Μπαγμπάρς ήταν παρών σα μάρτυρας στη δίκη της Εργκενεκόν.

Βόμβες στο Ουμρανιγιέ (Ümraniye) (2007)

Η έρευνα ξεκίνησε επισήμως όταν το Αρχηγείο της Χωροφυλακής της Τραπεζούντας (τουρκ.: Trabzon) έλαβε ένα ανώνυμο τηλεφώνημα στις 12 Ιουνίου 2007 λέγοντας ότι βόμβες και εκρηκτικά C-4 βρίσκονταν στη διεύθυνση: Güngör Sokak № 2, Çakmak Mahallesi, Ümraniye. Βγήκε αμέσως ένταλμα από το 2ο Ειρηνοδικείο του Ουμρανιγιέ. 27 χειροβομβίδες (αλλά όχι και C-4), βρέθηκαν σε ένα ξύλινο κιβώτιο με νάιλον κάλυμμα στη στέγη ενός χαμόσπιτου στην καθορισμένη διεύθυνση. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, αυτός που κάλεσε ήταν ο Σεβκί Γιγίτ (Şevki Yiğit), ο πατέρας του μισθωτή του κτιρίου, Αλί Γιγίτ. Ο Σεβκί βρήκε το κιβώτιο με τις χειροβομβίδες κατά λάθος και ρώτησε το γιο του για αυτές. Ο Αλί τότε ρώτησε τον ιδιοκτήτη του σπιτιού, το θείο του, Μεχμέτ Ντεμιρτάς. Σύμφωνα με το Γιγίτ, ο Ντεμιρτάς απάντησε ότι υπήρχε ένα κιβώτιο με στρατιωτικό εξοπλισμό στη σκεπή που ανήκε στον υπαξιωματικό του ÖHD Οκτάι Γιλντιρίμ, και του συνέστησε να μη μιλήσει γι αυτό. Ο Αλί Γιγίτ πρόσθεσε ότι ο απόστρατος καπετάνιος Μουζαφέρ Τεκίν και ο πρώην υπαξιωματικός Μαχμούτ Οζτούρκ (Mahmut Öztürk), και οι δύο μέλη των ειδικών δυνάμεων, σταμάτησαν μια φορά δίπλα στο μανάβικό του (που βρίσκονταν κοντά στη φτωχογειτονιά και ανήκε στον Ντεμιρτάς) με μια μαύρη Mercedes ενώ ο Γιλντιρίμ ήταν παρών, ότι ο Γιλντιρίμ έφυγε για να γυρίσει με τον Οζτούρκ 15-20 λεπτά αργότερα με ένα κίτρινο Opel Corsa, και ότι ο πατέρας του βρήκε τις χειροβομβίδες μετά από3-4 μήνες. Ο Γιγίτ δήλωσε ότι ο πατέρας του, που μένει στην Τραπεζούντα, ενδεχομένως να έκανε το τηλεφώνημα μιας και δεν είχε καλές σχέσεις με τον Ντεμιρτάς.

Οι χειροβομβίδες βρέθηκαν να φέρουν τον ίδιο κωδικό με αυτές που χρησιμοποιήθηκαν σε 14 περιστατικά σε ολόκληρη τη χώρα. Τις ξεφορτώθηκαν δύο βδομάδες μετά την ανακάλυψή τους λόγω αδυναμίας διατήρησής τους.

Μια έρευνα στο γραφείο του Γιλντιρίμ στο Ρεϊνά (Reina) και στην κατοικία του Μουζαφέρ Τεκίν αποκάλυψε ένα μυστικό έγγραφο με τίτλο "Ergenekon Lobi" (δηλ. Λόμπι της Εργκενεκόν) σχετικά με τα σχέδια της ομάδας. Οι πληροφορίες στα έγγραφα οδήγησαν τις αρχές στην επανεξέταση της υπόθεσης του Τουντζάι Γκιουνέι.

Ο Γιλντιρίμ αργότερα αρνήθηκε τις κατηγορίες, αν και είχαν βρεθεί τα δαχτυλικά του αποτυπώματα στο κιβώτιο. Κατά τη διάρκεια της δίκης, αναφέρθηκε στον Ντεμιρτάς ως πρώην κατώτερό του στρατιώτη, και δήλωσε ότι οι τέσσερις εκθέσεις σχετικά με τα δαχτυλικά του αποτυπώματα αντικρούονταν μεταξύ τους. Ο Γιλντιρίμ ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Αλί Γιγίτ δεν κατάφερε να ξεχωρίσει τον Τεκίν από τον Οζτούρκ όταν πήγε στη Φυλακή του Μπαϊραμπασά (Bayrampaşa). Ο Γιλντιρίμ ρώτησε τον Γιγίτ αν ο Ντεμιρτάς ήταν παρών όταν η αστυνομία έψαχνε για τις χειροβομβίδες. Ο Γιγίτ είπε "όχι", ερχόμενος σε αντίθεση με προηγούμενη δήλωσή του ότι ο Ντεμιρτάς είχε φτάσει αφού του τηλεφώνησε η αστυνομία. (Ο Ντεμιρτάς δήλωσε ότι δεν ήταν παρών).

Κατά τη δέκατη τρίτη ακρόαση, ο Αλί Γιγίτ είπε ότι μπέρδεψε κάποιον για τον Μουζαφέρ Τεκίν, με τον οποίο είχε μοιραστεί ένα κελί στη Φυλακή Μπαϊραμπασά και είχε δεθεί μαζί του, σε βαθμό που τον θαύμαζε σαν πατρική φιγούρα. Δήλωσε επίσης ότι είχε μετακομίσει από το κτίριο 20 μέρες πριν τις έρευνες. Αφού έμαθε για τις χειροβομβίδες, άφησε τη δουλειά του στο μανάβικο, και έγινε οδηγός ταξί. Υποτίθεται ότι οδηγούσε έξω από το σπίτι όταν ήρθε η αστυνομία, όποτε και τους είπε ότι το μέρος ήταν δικό του για να μην αναγκαστούν να σπάσουν την πόρτα. Ωστόσο, ο θείος του Ντεμιρτάς δεν εμπιστευόταν τον Γιγίτ και άφησε τα κλειδιά στον αδερφό του τελευταίου. Έφεραν τα κλειδιά, έψαξαν το σπίτι, έβαλαν τον Γιγίτ να επιβεβαιώσει ότι οι χειροβομβίδες είχαν βρεθεί και το σπίτι δεν είχε υποστεί ζημιές, και μετά τον πήραν στο τμήμα για να αποσπάσουν την κατάθεσή του, που περιγράφηκε παραπάνω. Μετά την κράτησή του, ο Γιγίτ ισχυρίζεται ότι απειλήθηκε από τον Ντεμιρτάς, τον Κεριντσίζ, τον Γιλντιρίμ και το δικηγόρο του. Ο Γιλντιρίμ φέρεται να πίεσε τον Γιγίτ να ενοχοποιήσει τον πατέρα του (Σεβκί) καλώντας τον λαθρέμπορο όπλων.

Ο Ντεμιρτάς αρνήθηκε επίμονα ότι είχε εξηγήσει την προέλευση του κιβωτίου, όπως ισχυριζόταν ο Γιγίτ. Ο Ντεμιρτάς ισχυρίστηκε ότι ο Γιγίτ του εμπιστεύτηκε ότι είχε δει μόνο φωτογραφίες του Τεκίν στο αστυνομικό τμήμα. Σύμφωνα με τη Ραντικάλ (Radikal), η αστυνομία τον απείλησε με 39 χρόνια φυλάκιση αν δεν κατηγορήσει τον Οκτάι Γιλντιρίμ.

Σχέδιο Δράσης της Επιχείρησης Κλουβί

Σχέδιο Δράσης της Επιχείρησης Κλουβί είναι το όνομα που δόθηκε σε ένα υποτιθέμενο σχέδιο από το ριζοσπαστικό περιθώριο της τουρκικής αριστερής πτέρυγας του κοσμικού κινήματος, το οποίο δημιουργήθηκε με σκοπό να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση του Κόμματος Νόμου και Δικαιοσύνης, βάζοντας εναντίον του πολιτικές και θρησκευτικές μειονότητες.

Έρευνα

Η έρευνα ξεκίνησε επισήμως μετά από ένα ανώνυμο τηλεφώνημα τον Ιούνιο του 2007 στη Χωροφυλακή της Τραπεζούντας, που αποκάλυψε ένα κιβώτιο με χειροβομβίδες το οποίο ανήκε σε μέλη του Τμήματος Ειδικού Πολέμου (τουρκ.: Özel Harekât Dairesi, ÖHD). Μια έρευνα στο δίκτυο των γνωριμιών των υπόπτων αποκάλυψε περισσότερες πληροφορίες και οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Μέλη του ÖHD συμμετείχαν ουσιαστικά στο κεκαλυμμένο σκάνδαλο του Σουσουρλούκ πριν δέκα χρόνια.

Το μεγαλύτερο μέρος του κατηγορητηρίου της Εργκενεκόν συντάχθηκε από έγγραφα που βρέθηκαν το 2001, όταν ένας πρώην πράκτορας του Οργανισμού Κρατικής Υπηρεσίας Πληροφοριών τηςΤουρκίας, με το όνομα Τουντζάι Γκιουνέι, συνελήφθη (χωρίς η αστυνομία να γνωρίζει ποιος είναι) για ένα μικρό αδίκημα. Κάποιοι λένε ότι αυτό ήταν σκόπιμο, δεδομένου ότι παρείχε λεπτομερείς πληροφορίες στην αστυνομία για την Εργκενεκόν ενώ κρατούνταν για ένα άσχετο κακούργημα. Η αστυνομική δύναμη της Ισταμπούλ έκλεισε την έρευνα το 2002 επικαλούμενη έλλειψη ενοχοποιητικών στοιχείων.

Άλλη μια σημαντική εξέλιξη ήταν τα αποτυχημένα πραξικοπήματα του 2004. Όταν οι υπηρεσίες πληροφοριών άκουσαν τις φήμες μιας απειλής για δολοφονία του αρχηγού του επιτελείου στρατού Γιασάρ Μπουγιουκανίτ (Yaşar Büyükanıt) και ενός ακόμη πραξικοπήματος σχεδιασμένου για το 2009 (υπό το διάδοχο του Μπουγιουκανίτ, Ιλκέρ Μπασμπούγ (İlker Başbuğ)), ξεκίνησε η έρευνα. Περίπου την ίδια περίοδο προτάθηκε η διάλυση του κατεστημένου Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Οι δικαστικές ακροάσεις άρχισαν στις 20 Οκτωβρίου 2008. Ο πρώην εισαγγελέας Μετέ Γκοκτούρκ (Mete Göktürk) είχε υπολογίσει ότι θα διαρκέσουν τουλάχιστον ένα χρόνο.

Δικαστική

Το Κακουργιοδικείο της Ισταμπούλ για την καταπολέμηση των Οργανωμένων και Τρομοκρατικών Εγκλημάτων χειρίζεται την υπόθεση, με επίσημο αριθμό 2007/1536, και που μερικές φορές αναφέρεται με το όνομα της τοποθεσίας που βρέθηκε το κιβώτιο με τα όπλα το 2007, Ουμρανιγιέ. Ο αριθμός του κατηγορητηρίου είναι 2008/623 και ο αριθμός βάσης (τουρκ.: esas numarasi) 2008/968.

Οι τρεις αρχικοί εισαγγελείς είναι οι Ζεκεριγιά Οζ (Zekeriya Öz) (επικεφαλής εισαγγελέας), Μεχμέτ Αλί Πεκγκιουζέλ (Mehmet Ali Pekgüzel) και Νιχάτ Τασκίν (Nihat Taşkın). Δικαστής είναι ο Κοκσάλ Σενγκιούν (Köksal Şengün). Ο Οζ μεταφέρεται με μια θωρακισμένη Mercedes, και προστατεύεται από μια ομάδα δεκαπέντε ατόμων.

Το Σεπτέμβριο του 2008, οι ύποπτοι Μουζαφέρ Τεκίν, Εργκούν Ποϊράζ (Ergün Poyraz), Κεμάλ Κεριντσίζ, Ντογού Περιντσέκ και ο συνταγματάρχης Ερντάλ Σαριζεϊμπέκ (Erdal Sarızeybek), κατέθεσαν μια ποινική έκθεση κατά των εισαγγελέων, επικαλούμενοι "τη διενέργεια μεροληπτικής έρευνας, κακής μεταχείρισης και πρακτικών που δεν αρμόζουν σε έναν εισαγγελέα." Ο Υπουργός Δικαιοσύνης Μεχμέτ Αλί Σαχίν (Mehmet Ali Şahin) απέρριψε την αίτηση, μη βρίσκοντας κάποιο παράπτωμα.

Το Νοέμβριο του 2008, η εφημερίδα Τζουμχουριγιέτ (Cumhuriyet) και ο εκδότης της Yeni Gün Haber Ajansı Basın ve Yayıncılık A.Ş. κατέθεσαν μια αγωγή 100,000 λιρών εναντίον των τριών εισαγγελέων. Ένας από τους κύριους αρθρογράφους της, ο Ιλχάν Σελτσούκ (İlhan Selçuk), είναι κατηγορούμενος στην υπόθεση Εργκενεκόν. Δύο ακόμη εισαγγελείς έχουν αναλάβει την υπόθεση για να εξασφαλιστεί η συνέχιση της δίκης χωρίς καθυστέρηση.

Κατηγορίες

Η έρευνα αποκάλυψε υποτιθέμενους δεσμούς μεταξύ μιας ένοπλης επίθεσης στο Τουρκικό Συμβούλιο της Επικρατείας το 2006 που άφησε έναν νεκρό δικαστή, μιας βομβιστικής επίθεσης κατά μιας κοσμικής εφημερίδας, απειλών και επιθέσεων εναντίον ατόμων που κατηγορούνται για αντιπατριωτισμό και το περιστατικό του Σουσουρλούκ το 1996, καθώς επίσης και τη σύνδεση των σχεδίων κάποιων ομάδων των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων (TSK) να ανατρέψουν τη σημερινή κυβέρνηση. Σύμφωνα με την έρευνα, η Εργκενεκόν είχε κάποιο ρόλο στη δολοφονία του Χραντ Ντινκ, ενός εξέχοντος δημοσιογράφου αρμενικής καταγωγής του Ιταλού ιερέα Πάτερ Αντρέα Σαντόρο (Andrea Santoro) το Φεβρουάριο του 2006, και τις βάρβαρες δολοφονίες τριών χριστιανών, ένας εκ των οποίων ήταν ένας Γερμανός υπήκοος ο οποίος σκοτώθηκε στην επαρχία της Μαλάτιας (Malatya) τον Απρίλιο του 2007. Επιπλέον, αρχεία σχετικά με την JİTEM, συνδέουν τη δολοφονία του πρώην διοικητή της JİTEM, Τζεμ Ερσεβέρ (Cem Ersever), που σκοτώθηκε το Νοέμβριο του 1993, με την Εργκενεκόν. Ένα πρώην μέλος της JİTEM, ο Αμπντουλκαντίρ Αϊγκάν (Abdülkadir Aygan), δήλωσε ότι η JİTEM είναι το στρατιωτικό σκέλος της Εργκενεκόν.

Έγγραφα που κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας -με την προϋπόθεση ότι είναι αυθεντικά- θα αποδείξουν ότι η ομάδα σχεδίαζε μια βομβιστική επίθεση στην πλατεία Ταξίμ (Taksim) της Ισταμπούλ, προκαλώντας σύγχυση που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για στρατιωτική επέμβαση. Κάποιοι υποστηρίζουν επίσης ότι οι κρατούμενοι συμμετείχαν σε προκλήσεις και ταραχές κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στην περιοχή Γκάζι (Gazi) της Ισταμπούλ το 1995, όταν δεκάδες άτομα σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, μετά από μια επίθεση σε ένα συνοικιακό καφενείο που ανήκε σε Αλεβήδες.

Τα αποδεικτικά στοιχεία που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα υποδεικνύουν ότι ο θάνατος του Στρατηγού Εσρέφ Μπιτλίς (Eşref Bitlis) το1993, και αυτός του δημοσιογράφου Ουγούρ Μουμτζού (Uğur Mumcu), ίσως σχετίζονται με την Εργκενεκόν. Τόσο ο Μπιτλίς όσο και ο Μουμτζού ερευνούσαν πώς ο Ζαλάλ Ταλαμπανί (Jalal Talabani), ένας από τους Κούρδους ηγέτες του βόρειου Ιράκ και πρόεδρος του Ιράκ από το 2008, βρέθηκε κάτοχος 100,000 όπλων που ανήκαν στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.

Το Μάρτιο, ένα ημερολόγιο που φέρεται να γράφτηκε από τον πρώην διοικητή των ναυτικών δυνάμεων, απόστρατο ναύαρχο Οζντέν Ορνέκ (Özden Örnek), και που αποκαλείται "ημερολόγια του πραξικοπήματος", συμπεριλήφθηκε στο δεύτερο κατηγορητήριο που συνέταξε η δίωξη. Ο Ορνέκ, ο πρώην διοικητής χερσαίων δυνάμεων στρατηγός Αϊτάτς Γιαλμάν (Aytaç Yalman) και ο απόστρατος πρώην διοικητής της αεροπορίας στατηγός Ιμπραΐμ Φιρτινά, κατέθεσαν στις εισαγγελικές αρχές τον Ιανουάριο του 2010. Αυτοί οι στρατηγοί αναφέρονται στα ημερολόγια ότι είχαν επινοήσει τα σχέδια για το στρατιωτικό πραξικόπημα με τον τίτλο "Ayışığı" (Φεγγαρόφως) και "Sarıkız" (Ξανθιά Κοπέλα) μεταξύ του 2001 και 2004 όταν ακόμη υπηρετούσαν στο στρατό.

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Today's Zaman, η Εργκενεκόν συμμετείχε στις δολοφονίες του Ιρανού μεταρρυθμιστή ηγέτη Dariush Forouhar και της γυναίκας του Parvaneh Eskandari Forouhar.

 

Το Σχέδιο Πραξικοπήματος του 2009

Μια από τις πιο επίμονες καταγγελίες είναι ότι η οργάνωση σχεδίαζε να εκτελέσει ένα πραξικόπημα το 2009. Οι υποτιθέμενοι εγκέφαλοι πίσω από αυτό το σχέδιο πραξικοπήματος είναι οι στρατηγοί Κεμάλ Γιαβούζ (Kemal Yavuz) και Τουντζέρ Κιλίντς (Tuncer Kılınç). Ο Γιαβούζ να συντονίζει τα στρατεύματα της Άγκυρας και ο Κιλίντς της Ισταμπούλ. Και οι δύο στρατηγοί συνελήφθησαν τον Ιανουάριο του 2009. Ο συντονισμός υποτίθεται ότι θα γινόταν μέσα σε κοινά κέντρα ελέγχου (τουρκ.: Karargâh evleri). Η τουρκική αστυνομία δήλωσε ότι το μάζεμα ενεργοποιήθηκε, από τις εντολές που έδωσε ο Ιμπραΐμ Σαχίν για τη δολοφονία 12 Αρμενίων ηγετών στο Σίβας.

Οι Ύποπτοι

86 άτομα κατηγορήθηκαν τον Ιούλιο του 2008, εκ των οποίων οι 48 συνελήφθησαν. Ο δημοσιογράφος Claire Berlinksi γράφει "Πολλοί από τους κατηγορούμενους είναι -αν όχι ένοχοι για αυτά που κατηγορούνται- ένοχοι για κάτι... Αν βάλει κανείς όλους τους κατηγορούμενους μαζί σε ένα δωμάτιο, θα σκότωναν ο ένας τον άλλο."

Ο Κουντουσί Οκκίρ (Kuddusi Okkır), που τέθηκε υπό κράτηση με την κατηγορία ότι ήταν ο χρηματοδότης του δικτύου της Εργκενεκόν, πέθανε από καρκίνο λίγες μέρες αφότου αφέθηκε ελεύθερος. Σύμφωνα με τη γυναίκα του, τη Σαμπριγιέ Οκκίρ (Sabriye Okkır),η κατάσταση της υγείας του ήταν σταθερή πριν τη σύλληψή του στις 23 Ιουνίου 2007. Ισχυρίζεται ότι οι αρχές δεν έκαναν τίποτα για να σώσουν τη ζωή του συζύγου της και υπέβαλε καταγγελία στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Αμέσως μετά από αυτό, το υπουργείο ξεκίνησε μια έρευνα για να καθοριστεί η ακρίβεια των ισχυρισμών αυτών.

Υψηλόβαθμοι στρατηγοί (ο Χουρσίτ Τολόν (Hurşit Tolon) και ο Σενέρ Ερουϊγκούρ (Şener Eruygur)), για τους οποίους ετοιμάζεται ένα ξεχωριστό κατηγορητήριο, δικάζονται για πρώτη φορά σε αστικό δικαστήριο. Ο Τολόν αρνείται οποιαδήποτε σχέση με την οργάνωση και δηλώνει ότι είναι αποδιοπομπαίος τράγος. Ο πρώην στρατιωτικός δικαστής Ουμίτ Καρντάς (Ümit Kardaş), ανέφερε ότι η κράτηση του Τολόν και του Ερουϊγκούρ έγινε με τη συναίνεση της ανώτερης εξουσίας, αντικατοπτρίζοντας την αποδοκιμασία του νεοεθνικισμού (τουρκ.: ulusalcılık).

Σε ένα νέο κύμα συλλήψεων τον Ιανουάριο του 2009 πιάστηκαν 37 ακόμα άτομα, συμπεριλαμβανομένων κάποιων στρατηγών, αφού ζήτησαν τη γνώμη των ανωτέρων τους, οι οποίοι έδωσαν αμέσως άδεια. (Δε ζητήθηκε η γνώμη του Υπουργού Άμυνας Βετζντί Γκιονούλ (Vecdi Gönül)). Ένας από αυτούς, ο Τουντζέρ Κιλίντς, είναι ο πρώην γενικός γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ενός πρώην στρατιωτικού οργάνου). Αμέσως πριν τις συλλήψεις, ο Σαμίλ Ταϊγιάρ (Şamil Tayyar), δημοσιογράφος με πολλές γνωριμίες, έκανε την υπόθεση μήπως ο Κιλίντς είναι ο αρχηγός. (Ο Ταϊγιάρ προωθεί συμπτωματικά το καινούριο βιβλίο του για την Εργκενεκόν, Kıt’a Dur.) Δώδεκα από τις συλλήψεις έλαβαν χώρα στο Σίβας, όπου βρέθηκαν επίσης όπλα. Σύμφωνα με τη Ζαμάν, η επιδρομή στο Σίβας είναι συνδεδεμένη με πολυάριθμα σχέδια που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Ο αρχηγός της αστυνομίας Ιμπραΐμ Σαχίν φέρεται να έκανε τηλεφωνήματα προκειμένου να διατάξει την επίθεση. Δύο από τους δώδεκα αφέθηκαν ελεύθεροι την επόμενη μέρα. Ένας χάρτης που υποδείκνυε την τοποθεσία των κρυψώνων των όπλων βρέθηκε στον κρατούμενο Ιμπραΐμ Σαχίν, τον πρώην αρχηγό του Τμήματος Ειδικού Πολέμου (τουρκ.: Özel Harekat Dairesi) της αστυνομίας. Οι ανασκαφές είναι σε εξέλιξη, ενώ έχουν βρεθεί πολυάριθμα όπλα. Αυτό το κύμα ήταν ιδιαίτερα διχαστικό, καθώς περιλάμβανε πολλούς ανώτερους στρατιωτικούς αξιωματούχους. Υπάρχει μια ανησυχία ότι η κίνηση είχε πολιτικά κίνητρα, και ότι θα επηρεάσει την κατεύθυνση της έρευνας.

Οι περισσότεροι ύποπτοι αντιμετωπίζουν τουλάχιστον δέκα χρόνια φυλάκιση. Οι ύποπτοι για ηγετικό ρόλο στην ομάδα, Ντουγού Περιντσέκ, Μεχμέτ Φικρί Καραντάγ (Mehmet Fikri Karadağ), Βελί Κιουτσούκ, Ιλχάν Σελτσούκ και Μουζαφέρ Τεκίν θα θεωρηθούν υπεύθυνοι για εγκληματικές πράξεις που διέπραξαν οι κατώτεροί τους, και θα λάβουν ποινές ισόβιας κάθειρξης.

Πυρομαχικά

Οι δυσφημιστές της έρευνας φέρνουν αντιρρήσεις, ότι η ομάδα δε διαθέτει τα μέσα για να πραγματοποιήσει μεγάλης κλίμακας πολεμικές-μαχητικές δράσεις. Αυτό έχει ως στόχο να αποσαφηνίσει ό,τι είναι γνωστό σχετικά με τα πυρομαχικά που παρουσιάζονται ως αποδεικτικά στοιχεία. Αυτό είναι επίσης σχετικό με τη σύνδεση των πράξεων που υποτίθεται ότι διενεργήθηκαν από την οργάνωση, μιας και υπάρχει ο ισχυρισμός ότι όπλα ίδιου τύπου και αύξοντα αριθμού έχουν βρεθεί σε διάφορες τοποθεσίες. Η συζήτηση έχει επικεντρωθεί ιδιαίτερα στις βόμβες, που μπορούν να προσδιοριστούν η κάθε μία με μοναδικό τρόπο από το είδος ασφάλειας (τουρκ.: fünye grubu) και τον αριθμό παρτίδας (τουρκ.: kafile numarası).

Σύμφωνα με αξιωματικούς της αστυνομίας, το "HGR DM 41" υποδηλώνει γερμανική προέλευση, το SPLITTER χειροβομβίδα διασποράς γαλλικής προέλευσης, το "COMP-B" σημαίνει σύνθεση Β, το "LOS" υποδηλώνει ευρωπαϊκή παραγωγή συμβατή με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, ενώ ο αριθμός μετά το "FMP" υποδηλώνει την παρτίδα.

Ακχισάρ (Akhisar) και Εϊούπ (Eyüp)

Μια από τις δύο βόμβες που ανακτήθηκε στο Ακχισάρ της Μανίσα είχε τον αύξοντα αριθμό HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 24. Μια άλλη βόμβα από το Εϊούπ της Ισταμπούλ είχε τον αριθμό HGR DM 41 COMP-B LOS FMR-24.

Ουρλά (Urla), Σμύρνη (İzmir) (1999)

Μία από τις δέκα βόμβες είχε τον αύξοντα αριθμό HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 16

Σεμντινλί (Şemdinli) (2005)

Δύο βόμβες που χρησιμοποιήθηκαν στο συμβάν του Σεμντινλί στις 9 Νοεμβρίου 2005 βρέθηκαν να έχουν τον αύξοντα αριθμό HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 134.

Τζουμχουριγιέτ (Cumhuriyet) (2006)

Ο Αλπαρσλάν έκανε βομβιστική επίθεση στα γραφεία της εφημερίδας Τζουμχουριγιέτ (Cumhuriyet) το Μάιο του 2006. Οι βόμβες δεν έσκασαν κατά τις δύο πρώτες προσπάθειες• πέτυχε με την τρίτη. Οι 44 βόμβες που ανταποκρίνονταν στα πρότυπα του ΝΑΤΟ και ήταν μοντέλα της Makine ve Kimya Endüstrisi Kurumu (MKE) είχαν τους ακόλουθους αύξοντες αριθμούς:

• TAPA M 204 A 2/KF-MKE-91 12-77 (5 May 2006)

• TAPA M 204 A 2/KF-MKE-173 9-85 (10 May 2006)

• TAPA M 204 A 2/KF-MKE-91 12-77 (11 May 2006)

Το μέρος πριν την κάθετο υποδηλώνει τον τύπο ασφαλείας, ενώ το μέρος μετά προσδιορίζει τον αριθμό της παρτίδας. Για παράδειγμα, ο αριθμός παρτίδας της πρώτης καταχώρισης είναι ''παρτίδα 91, Δεκέμβριος 1977''. Ο στρατός αγόρασε 8800 τέτοιες βόμβες από τη ΜΚΕ το 1978.

Ουμρανιγιέ (Ümraniye), Ισταμπούλ (İstanbul) (12 Ιουνίου 2007)

Οι αύξοντες αριθμοί μερικών από τις 27 βόμβες που βρέθηκαν στο Ουμρανιγιέ ήταν:

• HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 16

• HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 24

• HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 22

• TAPA M 204 A2/KF-MKE-169 5-85

Αυτές οι βόμβες είναι καταχωρημένες στους στρατώνες Χασντάλ (Hasdal) της Ισταμπούλ.

Φικρέτ Εμέκ (Fikret Emek) (26 Ιουνίου 2007)

Το ανακτημένο υλικό περιλάμβανε 11 kg C-3, ένα τηλεσκοπικό τουφέκι, ένα καλάσνικοφ, ένα κυνηγετικό όπλο, κάλυκες M-16, 12 βόμβες (10 από τη ΜΚΕ), βόμβες καπνού, 12 κομμάτια ΤΝΤ 210 gr, 6 κομμάτια ΤΝΤ 500 gr, ένα κομμάτι ΤΝΤ 1.5 kg, ένα εκρηκτικό κατεδάφισης 1 kg, πυρομαχικά ανάφλεξης. Αυτά αρκούν για να ισοπεδώσουν ένα 12όροφο κτίριο από οπλισμένο σκυρόδεμα, με κάθε όροφο πάνω από 400τμ. Οι βόμβες έχουν τον αύξοντα αριθμό TAPA M204 A2/KF-MKE-91 12-77, που ταιριάζει με αυτούς από την επίθεση στην Τζουμχουριγιέτ.

Τραπεζούντα (Trabzon) (13 Δεκεμβρίου 2008)

Με τη βοήθεια μιας πληροφορίας στις 3 Δεκεμβρίου 2008, η αστυνομία της Τραπεζούντας βρήκε εννιά βόμβες με τον ίδιο αριθμό παρτίδας όπως αυτές στο Ουμρανιγιέ. Στο κοντινό Γιομρά (Yomra), η αστυνομία κατάσχεσε ένα όπλο και τις 8 σφαίρες του 7.65 mm, ένα καλάσνικοφ και τρεις γεμιστήρες, συνολικά 420 σφαίρες 7.62 mm για καλάσνικοφ και μια βόμβα. Στην πόλη βρέθηκαν οχτώ βόμβες• επτά κρυμμένες μέσα σε ένα πλυντήριο, και άλλη μία σε ένα φούρνο. Ο κυβερνήτης της Τραπεζούντας Νουρί Οκουτάν (Nuri Okutan) δήλωσε ότι κανένας από τους υπόπτους δεν ήταν δημόσιος υπάλληλος ή μέλος του στρατού. Οι αύξοντες αριθμοί των βομβών της Τραπεζούντας είναι:

• HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 143

• HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 197

• HGR DM 41 SPLITTER COMP-B LOS FMP 125

Οι βόμβες στο Ουμρανιγιέ βρέθηκαν επίσης ύστερα από μια πληροφορία στην Τραπεζούντα. Ωστόσο, η προηγούμενη πληροφορία είχε δοθεί στη χωροφυλακή και όχι στην αστυνομία.

Μουσταφά Ντονμέζ (Mustafa Dönmez) (7 Ιανουαρίου 2009)

22 βόμβες, πάνω από 100 σφαίρες, 1 καλάσνικοφ, και 4 πιστόλια βρέθηκαν στο εξοχικό του Ντονμέζ στην Σακάρια (Sakarya).

Ιμπραΐμ Σαχίν (İbrahim Şahin) (7 Ιανουαρίου 2009)

Τρία σχέδια και 9 ημιαυτόματα πιστόλια βρέθηκαν στο σπίτι του αρχηγού της αστυνομίας των ειδικών δυνάμεων, Ιμπραΐμ Σαχίν. Τα σχέδια οδήγησαν στην ανασκαφή 8000 σφαιρών (κυρίως για ούζι), 2 ελαφριών αντιαρματικών, 1kg πλαστικών εκρηκτικών, 10 χειροβομβίδων των οποίων ο αύξοντας αριθμός είχε αφαιρεθεί και 10 βομβών καπνού. Τα όπλα είχαν προοριστεί να ταφούν τον Ιούλιο του 2008 (τους μήνες που οι στρατηγοί Ερουϊγκούρ και Τολόν τέθηκαν υπό κράτηση). Φέρονται να είναι διαφορετικά από αυτά που ανατέθηκαν στην υπηρεσία του Σαχίν και χάθηκαν μετά το σκάνδαλο του Σουσουρλούκ.

Αντίλογος

Πολλοί έχουν επικρίνει τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η έρευνα για την Εργκενεκόν, επικαλούμενοι ιδιαίτερα το μέγεθος του κατηγορητηρίου, υποκλοπές που γίνονται παραβιάζοντας τους νόμους περί ιδιωτικότητας, παράνομη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, και πολιτικά κίνητρα. Η κάλυψη της έρευνας από τα ΜΜΕ έχει επίσης επικριθεί -για το βομβαρδισμό των αναγνωστών με εικασίες, και αντιπληροφόρηση.

Κάποιοι λένε ότι η έρευνα έχει ως στόχο να καταστείλει την κοσμική αντιπολίτευση του κατεστημένου κόμματος, αναδεικνύοντας τη χρονική σύμπτωση της διάλυσης της υπόθεσης ενάντια στο AKP και της διερεύνησης της Εργκενεκόν. Εκ πρώτης όψεως, η χρονολόγηση των δύο συμβάντων φαίνεται να υποδηλώνει το αντίθετο, μιας και η υπόθεση διάλυσης του AKP ξεκίνησε στις 14 Μαρτίου 2008, ενώ οι βόμβες στο Ουμρανιγιέ, που ξεσκέπασαν το κύκλωμα, ανακαλύφθηκαν εννιά μήνες αργότερα, στις 13 Ιουνίου 2007. Ωστόσο, η Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών (MİT) είχε παρουσιάσει ένα διάγραμμα του κυκλώματος στον πρωθυπουργό Ερντογάν και τον αρχηγό του επιτελείου στρατού το 2003 -πολύ πριν την έρευνα. Επιπλέον, η κυβέρνηση είχε στην κατοχή της τα αρχεία της Ερκενεκόν από το 2001. Ο Μπασκίν Οράν (Baskın Oran) του Πανεπιστημίου της Άγκυρας θεωρεί αυτές τις αντιδράσεις ενδεικτικές της αδυναμίας της αριστεράς να εκτιμήσει με ακρίβεια την κατάσταση, και δηλώνει ότι το κράτος εξαγνίζει τον εαυτό του από αντιδημοκρατικά στοιχεία. Ο Μουράτ Μπελγκέ (Murat Belge) του Πανεπιστημίου Μπιλγκί (Bilgi) της Ισταμπούλ, πιστεύει ότι υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ της υπόθεσης διάλυσης του AKP και της έρευνας της Εργκενεκόν. Αναφέρει ότι ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Ερτουγρούλ Γκιουνάι (Ertuğrul Günay) παραδέχεται το ίδιο. Ο Μπελγκέ βασανίστηκε το 1972 από τον Βελί Κιουτσούκ στην περίφημη Βίλα Ζιβερμπέι• ένα εγχείρημα εκφοβισμού του kontrgerilla.

Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, ο Μαρκ Πάρις (Mark Parris), δήλωσε ότι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες της σημερινής κρίσης στην Τουρκία είναι οι άγνωστες τρίτες δυνάμεις πίσω από τη διερεύνηση της Εργκενεκόν, που μπορεί να ενεργούν εξ ονόματος του πρωθυπουργού, ή που ο πρωθυπουργός μπορεί να τις γνωρίζει ή και όχι. Οι υποτιθέμενες άγνωστες δυνάμεις, που οργανώνονται από την υπηρεσία πληροφοριών της αστυνομίας και κατηγορούνται, φαίνονται ενωμένες ενάντια στο μέτωπο που θέλει να ανατρέψει τον Ερντογάν και αποφασισμένες να το εμποδίσουν.

Τον Αύγουστο 2008, 300 διανοούμενοι από την Τουρκία δήλωσαν την υποστήριξή τους για την έρευνα και κάλεσαν όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά όργανα να εμβαθύνουν στην έρευνα προκειμένου να αποκαλυφθούν τα υπόλοιπα άτομα που συνδέονται με την Εργκενεκόν.

Το Σεπτέμβριο του 2008, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης μπλέχτηκε σε ένα σκάνδαλο διαφθοράς σχετικά με τη φιλανθρωπική οργάνωση "Φάρος" (Deniz Feneri) με έδρα τη Γερμανία. Το Doğan Media Group ιδίως επέκρινε το σκάνδαλο, πράγμα που οδήγησε σε δημόσια διαμάχη μεταξύ του ιδιοκτήτη του, Αϊντίν Ντογάν (Aydın Doğan), και του πρωθυπουργού, Ερντογάν. Ο πρώην επικεφαλής του -τότε- Τμήματος για την Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας της MİT, Μεχμέτ Εϊμούρ, χαρακτήρισε την υπόθεση ως αντίποινα από την Εργκενεκόν.Για λόγους ασφαλείας, οι ύποπτοι κρατούνταν στο νεόχτιστο συγκρότημα των φυλακών του Σιλιβρί (Silivri). Επειδή και η δικαστική αίθουσα εντός των εγκαταστάσεων της φυλακής δεν ήταν αρκετά μεγάλη για να φιλοξενήσει τις ακροάσεις της δίκης, η αθλητική αίθουσα της φυλακής μετατράπηκε σε μία μεγάλη αίθουσα δικαστηρίου.

Οι δίκες καθυστέρησαν όταν κάποιοι από τους δικηγόρους των υπόπτων άσκησαν το δικαίωμά τους να τους διαβαστεί το κατηγορητήριο -και οι 2,455 σελίδες. Ο περισσότερος χρόνος μεταξύ της τρίτης ακρόασης στις 27 Οκτωβρίου και της ενδέκατης ακρόασης στις 10 Νοεμβρίου, αφιερώθηκαν στην ανάγνωσή του.

Σε μια ξεχωριστή δίκη, το Δεύτερο Ποινικό Δικαστήριο του Σίσλι (Şişli) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η οργάνωση δεν υφίσταται, καταδίκασε το συγγραφέα Ζιχνί Τσακίρ (Zihni Çakır) σε 18 μήνες φυλάκιση για "παραβίαση του απορρήτου μιας εν εξελίξει δικαστικής έρευνας" και τον επέπληξε για τη δυσφήμιση των τούρκικων ένοπλων δυνάμεων. Ο δικαστής που έγραψε την ετυμηγορία, ο Χακί Γιαλτσινκαγιά (Hakkı Yalçınkaya), φάνηκε να έχει μια ύποπτη σχέση με τον Κεμάλ Κεριντσίζ, σύμφωνα με μια τηλεφωνική συνομιλία από το Δεκέμβριο του 2007, η οποία καταγράφηκε με χρήση εντάλματος. Ο Γιαλτσινκαγιά ήταν ένας από τους δικαστές στη δίκη του Χραντ Ντινκ• ένα άτομο για το οποίο ο Κεριντσίζ ήταν ιδιαίτερα επικριτικός.

Ο ύποπτος Αλί Γιγίτ, του οποίου ο θείος ήταν ιδιοκτήτης του σπιτιού στο Ουμρανιγιέ, κατέθεσε στη 13η ακρόαση ότι οι βόμβες στο σπίτι ανήκαν στον Οκτάι Γιλντιρίμ.

Στην 23η ακρόαση, οι κατηγορούμενοι Μεχμέτ Ζεκεριγιά Οζτούρκ και Βατάν Μπολουκμπάσογλου (Vatan Bölükbaşoğlu) ρωτήθηκαν σχετικά με το υποτιθέμενο πορνογραφικό υλικό που είχαν στην κατοχή τους. Ο Οζτούρκ δήλωσε ότι ο φορητός υπολογιστής στον οποίο βρέθηκαν οι φωτογραφίες δεν ήταν δικός του. Ο Μπολουκμπάσογλου ισχυρίστηκε ότι οι εικόνες, η κατοχή των οποίων του είχε αποδοθεί, μπορεί να είχαν φυτευτεί από την αστυνομία. Ο Φικρέτ Εμέκ (Fikret Emek), ο οποίος αποχώρησε από τη Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων (τουρκ.: Özel Kuvvetler Komutanlığı) το 2004, ρωτήθηκε σχετικά με τα εκρηκτικά και τα όπλα τα οποία φέρεται να είχε αποσπάσει από το PKK και εμπιστευτεί στη μητέρα του στο Εσκί Σεχίρ (Eskişehir). Ο Εμέκ δήλωσε ότι τα όπλα ήταν στην κατοχή της μητέρας του για δεκαπέντε χρόνια, και δεν ήταν πλέον λειτουργικά. Το TNT υποτίθεται ότι ήταν από το 1950, και οι βόμβες από το 1977-78 και το 1984. Ο δικαστής Κοκσάλ Σενγκιούν ρώτησε τον Εμέκ γιατί δεν παρέδωσε τα όπλα στο στρατό, και ο Εμέκ παραδέχτηκε ότι έκανε λάθος.

Στην 26η ακρόαση, στις 15 Δεκεμβρίου, η δικηγόρος του Βελί Κιουτσούκ, η κόρη του Ζεϊνέπ, επεσήμανε αποκλίσεις μεταξύ δηλώσεων που είχαν αποδοθεί στον πατέρα της και που αναφέρονταν σε διάφορα μέρη του κατηγορητηρίου και των παραρτημάτων του. Η δικηγόρος τόνισε επίσης τις αντιφάσεις στις δηλώσεις του Οσμάν Γιλντιρίμ (Osman Yıldırım) (που καταδικάστηκε για τη βομβιστική επίθεση στη Τζουμχουριγιέτ). Ο Βελί Κιουτσούκ δήλωσε ότι ήταν έξω φρενών που το "κράτος" τον ενοχοποίησε. Τόσο ο πρώην εργαζόμενος στη JİTEM, Αμπντουλκαντίρ Αϊγκάν, όσο και το μέλος της Επιτροπής του Σουσουρλούκ, Φικρί Σαγλάρ, το ερμήνευσαν σαν ένα μήνυμα του Κιουτσούκ προς τους ομότιμούς του στο βαθύ κράτος ("το κατεστημένο"), ότι θα ομολογούσε αν δεν έκαναν κάτι σύντομα για την απελευθέρωσή του.